Τετάρτη 5 Μαρτίου 2008

Hello!



I' m posting this because I want to welcome all those fellow teachers who would like to share their ideas or experiences with me, or they just dropped by to say hello!

WELCOME!

Κυριακή 2 Μαρτίου 2008

Το Καρναβάλι μας



Καμιά επαρχιακή κωμόπολη δεν θεωρείται αξιοπρεπής αν δεν έχει το τοπικό της καρναβάλι. Κι εμείς ετοιμαζόμαστε πυρετωδώς. Βασική μορφή και μπροστάρης, η φιγούρα του Μπαρμπα-Γιώργου, αγαπημένου ήρωα του θεάτρου σκιών. Θα έχουμε και τους χορούς μας στους δρόμους, και το μεσαιωνικό λαϊκό δρώμενο του Πανάρετου που παίζεται στις γειτονιές της πόλης, και την παρέλαση των μασκαράδων την Κυριακή το απόγευμα, και το κάψιμο του Καρνάβαλο μέσα στο λιμάνι μαζί με πυροτεχνήματα. Δεν είναι καμιά υπερπαραγωγή αλλά ότι πρέπει για μια πόλη του δικού μας μεγέθους.
Κι ας γκρινιάζουν μερικοί, όπως πάντα άλλωστε.
Φέτος θα έχουμε και τηλεοπτική κάλυψη αφού η γνωστή εκπομπή της ΕΡΤ3 "Κυριακή στο Χωριό" θα μεταδώσει ζωντανά τις εκδηλώσεις. Όσοι λοιπόν δεν μπορέσετε να έρθετε, ρίξτε μας μια ματιά από την τηλεόραση.

Πέμπτη 28 Φεβρουαρίου 2008

Καφές στο μπαλκόνι



Αχ! Η θάλασσα!
Η θάλασσα είναι μέρος της καθημερινότητας μου. Ανοίγω το παράθυρο κάθε πρωί, σαν εκείνες τις εικόνες από παλιά ελληνική ταινία, τεντώνω τα μπράτσα και της λέω καλημέρα. Παίρνω βαθιές ανάσες από την πρωινή υγρασία και αφήνω τα μάτια μου να ταξιδέψουν στην πόλη απέναντι και στα ψαροχώρια στο βάθος. Μπροστά στα πόδια μου χτυπάει ρυθμικά το κύμα τη τσιμεντένια προκυμαία..

Τέτοια εποχή κατεβαίνει και η ομίχλη από το βουνό. Σέρνεται για λίγο πάνω στην επιφάνεια του νερού - "Δεν είναι τούτα τα νερά για μας τους βουνίσιους" φαίνεται να λέει, και σβήνει λίγο πριν βγει στ' ανοιχτά.

Ο πρωινός καφές μου είναι στο μπαλκόνι με τούτη την παράξενη, κυκλοθυμική φιλενάδα. Όμως όπως κι αν είναι τα κέφια της, είναι πάντα εκεί.

Oh! The sea! The sea is part of my daily life. Every morning, I open the window, like those old black and white movies, I stretch my arms and I say "Good Morning". Then I breath in the morning dew and let my eyes wander over the town and the distant fishing villages. The waves splash rythmically on the seafront.

This time of year the fog takes a few steps down the mountain. It crawls over the sea surface for a while - "These aren't friendly waters for me" it seems to say, and it dies out just before it comes out to the open sea.

My morning coffee is always on my balcony along with this weird, quick-tempered friend. Yet, no matter how she feels, she is always there for me. That's what friends are for, anyway!

Τρίτη 26 Φεβρουαρίου 2008

Τι είδε ο γλάρος;



Το προνόμιο του να μένεις στα παράλια είναι ότι δένεσαι με το υγρό στοιχείο και τους κατοίκους του. Ψάρια μικρά και μεγάλα, ενίοτε δελφίνια και χελώνες αλλά πάντα γλάροι. Το κοφτερό τους μάτι χαίρεται τη θάλασσα με άλλο τρόπο.

Μόλις έφθασα. Καφεδάκι κανείς;




Καλώς σας βρήκα. Είμαι από άλλη γειτονιά αλλά είπα να δω πως φαίνεται η θέα από τη δική σας. Φέρνω μαζί τα υπάρχοντά μου και τη τρέλα μου. Αν λείπω, χτυπήστε το κουδούνι Aqua-Star.